başlıksız yazı

...sonrasında yazarımız nerden geldiğini ve nereye gidecegini unutmuş olmanın verdigi boşlukla sigarasını yakar. diğerlerini umursamadığı bir yerlere gidebilmenin peşindedir daha çok. olmayan bir yere ulaşma çabası haddinden fazla yorucudur. ağır bir küfür edip sigarasını içmeye devam eder yazarımız. bulunduğu yer bir otobüs terminalidir. otobüs terminallerinin kendilerine has yalnızlık kokan asfaltlarla kaplanmış zeminlerinin üzerinde gezinen yolcuları ve yolcu otobüsleri vardır. terminaller acımasızlardır. terminaller yolculardan daha yalnızlardır. yalnız olan her şey iki kere acımasızdir. acımasız olan bir şey kadar da yalnız olan başka bir şey yoktur. bu paradoksun kutsal tapınağı da işte bu terminaller müritleri de yolculardır. otobüs muavinine yapılan peygamber muamelesi de buradan gelmektedir. gerçi bunun konumuzla bir alakası yok. yazarımız amaçsızca oturmaktadır. bazı otobüsler bazı kentlerden diğer bazı kentlere yolcular taşımaktadırlar. yazarımız o yolcuların hikayelerini tahmin etmeye çalışarak kendi hikayesini derinlerde bir yerlere gönderme çabasındadır. yazarımızın bir hikayesi yoktur. yalanlarla kurguladığı bir geleceğin dışında kayda değer başka bir şeyi ya da tüm bunların ötesinde herhangi bir şeyi de yoktur. "geleceği elinden alınan adamın, gecmişi de elinden alınacak diye" korkuluyordu da, yazarımız tam bu sebepten geleceğini kimseye vermek istemiyordu. gerçi bunun da konumuzla pek bir alakası yoktur. aslında ortada bir konumuz da yoktur. ve aslında ortada bir yazar ya da yazılacak bir şey de yoktur. ama tüm bunlara rağmen yazarımız sigarasını bitirebilir. bir otobüs gelir başka bi tanesi gidebilir. araftan bildiren bir haber muhabiri edasıyla yazarımız yakalarını kaldırıp anonsunu yapar: "bugün akşam saatlerinde şehirler arası yolculuk yapan s.l. karşı yönden gelen bir trajediyle çarpışmıştır. kaza sonrasında olay yerinde yaşamını yitiren s.l. hayli mutsuzdur". yazarımız aklından geçenlere güler, küfür eder bi sigara daha yakar. nereye gittiğini bilmiyordur ama nereye gitmediğini biliyordur ve bu nereye gitmediğini bilmemekten daha rahatsızlık verici bir şeydir. her yere gitme olasılığını bulundurmak istemektedir. ya da yazarımız sadece sigarasını içebilicek herhangi bir yer arayışındadır, aslında çok önemi yok. otobüsler sirkülasyona devam ederler. yazarımız oturduğu yerden kalkar ama bir yere gidemez...