nağmeler; şah damarımdan

bir roman yazsaydım eğer adı kesinlikle bu olurdu... sen duyuyor musun adım adım ilerleyişini damarlarımda... ne kadar hızlı attırıryordun kalbimi oysa, duyamıyor olman ne acı.
bırak,bır kulağından girer bir kulağından çıkar cümlelerim eminim. dokunuşlarım... ya dokunuşlarım o seslerin en büyüğünden bır kaos yaratamadı mı içinde?.. midene ağrılar kalbinde çarpmalar olmadı mı benim gibi söylesene... ne anlamı var gürültüsü sadece bana dinlendirici geldikten sonra bu senfoninin. uyu sessizce, arada sıçrayışların, hayatında hep ürkerek kaçtığın köşeleri gizlemekten... masal anlatıp saçlarımı okşa bari... bildik cümleler de olsa senin ağızından dökülürken hepsi farklı akılda kalıcı bir melodi kadar anlamlı benim için... sen de uyu ama bır müddet sonra nefesini dinlemeye uyanacağım sana, kalbini dinleyecegim... gördüğün rüyaların nabzını tutacağım şah damarından...